Reklamo biznesin tënd këtu:

test

LAJMI I FUNDIT:

Post Top Ad

Your Ad Spot

Wednesday, September 13, 2017

Dasmat shqiptare si dje dhe sot, ndryshime do t’ju çudisin

Dasmat shqiptare si dje dhe sot. Sot Stine dasmash. Teksa sheh nëpër rrugë të gjëmojnë tam tamet dhe buritë e makinave e kupton menjëherë se ke të bësh me një dasmë. Pak gjë ka ndryshuar nga gëzimi që provojnë shqiptarët në këtë ditë fatlume. Shprehja, “një martohet njëqind tërbohen” është më përfaqësuesja e këtij eventi . Të hipur mbi kamionë, ata të zonave të largëta fshatare, me daullet dhe currlat gjëmuese, nuk është se s’kanë ndryshuar fort në infrastrukturën dasmore.

 Mjaft të sjellim ndërmend se sot nuk përdoren më kuajt për të marrë nusen dhe dasmorët me sapllakët e rakisë dhe bajrakun me shami të kuqe e mollë të artë në majë të tij. Janë “modernizuar” dasmat me limuzina dhe makina luksoze. Janë perfeksionuar imazhet e të martuarve përmes teknologjisë së fotografimit dhe kamerave. Kanë “rënë” lypsët në shumicën e rasteve dhe kanë dalë në pah “Facebook” dhe “Aldo morning show” Gjithkush i vë re këto ndryshime, të modeluara dhe të kuruara nga evente e botës së qytetëruar, që nga vënia e kurorës në altar dhe deri tek shoqëruesit e nuses dhe dhëntërit, sjellje tejet jo shqiptare.

...dhe dje

Sipas njërit prej udhëtarëve të huaj, John Foster Fraser, që ka vizituar Shqipërinë e 1900. “Pas pak mbërritëm ndanë një grumbulli shtëpish në periferi, ku po zhvilloheshin ende kremtimet e një martese që ishte kryer disa javë më parë. Fshatarët, veshur me petka piktoreske ishin grumbulluar përpara shtëpizave të tyre. Dëgjohej tingëllima e veglave muzikore dhe muzika e mprehtë e zamareve. 

Shqiptarët kërcenin e këndonin, dhe ishin njerëzit më gazmorë në botë. Sado që të varfër, ata ishin shumë të njerëzishëm. Po kundroja gëzimin e tyre nga larg. Pas pak më dërguan njërin prej tyre me një tabaka të mbushur me llokume e raki. Llokumi nuk të linte dhe aq shije të mirë në qiellzë, kurse rakia të digjte fytin, por unë e vlerësova si një shenjë mikpritjeje ndaj një të huaji. Atë ditë Leskoviku ishte në prag të një gjallërie të madhe.


Djali i beut do të merrte për grua vajzën e një pashai të kamur nga Korça. Të rinjtë nuk e kishin parë kurrë njëri-tjetrin, sepse martesa ishte ujdisur nga të afërmit. Megjithatë kishte kaq shumë ngazëllim dhe muzikë, a thua se martesa ishte triumfi i viteve të gjata të dashurisë mes çiftit...”

No comments:

Post a Comment

Post Top Ad

Your Ad Spot